
Bana ilginç geldi zira hep düşünürüm bazı insanlar çok kolay karar verdikleri halde, bazılarımız bir türlü karar veremez. Kararsızlık benim için çoğu konuda söz konusu değildir. Çabuk karar veren bir insanım. Etrafımda bazı kararsızlar da beni çileden çıkarır. Karara varmak için sizden akıl danışana akıl sunmak, kararsızlara katlanmaktan daha rahatsızlık verici gelir bana.
Zaman zaman üzerinde düşündüğüm bu konuda geçenlerde bir yazı okudum. Bilimsel olarak açıklanmış ki, psikologlar, insanları dünyayı algılama konusunda ikiye ayırıyor.
1)"gri"
2)"siyah-beyaz"
Hayatı "Gri" gören insanlar iki zıt hissi aynı anda hissediyormuş.Bir konuyla ilgili farklı düşünceleri birlikte değerlendiriyor ve sık sık bir duygu ikilemi yaşıyorlarmış. Duygu ikilemi yaşayan insanlar siyah-beyaz düşünenlere göre daha uzun sürede sonuca varıyor hatta karar vermekten kaçınabiliyormuş.Gri düşünenler karar verme sürecinde uzun zaman kaybetseler de, tartışmaları her yönüyle değerlendiriyor, empati kurabiliyor ve daha yaratıcı olabiliyormuş. Negatif olaylar karşısında pozitif şeyleri de göz önünde bulunduruyor dolayısıyla istismara uğradıkları ilişkilerde bile ilişkiye son vermekte zorlanıyorlarmış.

Tabii mantıksal olarak burdan hareketle ilişkilerinizi daha bilimsel incelemeye tabi tutabilirsiniz. Ben bu günden sonra ilişkilerime iki renkli bakmak yerine biraz daha tek renkle bakmayı denemeliyim sonucunu çıkarıyorum. Tabii grinin tonunu iyi ayarlamak kaydıyla. Siz ne dersiniz?
Sn.Defne hanım,
YanıtlaSilBloğumu ilk kez siz izlemeye aldınız,bunun için teşekkür ederim öncelikle...Hayata ne renk baktığımıza gelince;Can Yücel'in güzelim tanımı ile "Rengahenk" bakmayı elbette yeğlerim ama yaşam koşullarında size katılıyorum,gri bakmak olasıkla en iyi yol...
Saygılarımla